
در بسیاری از شهرهای کشور،زندگی شهری پس از غروب آفتاب همچنان جریان دارد؛مراکز فرهنگی، فضاهای تفریحی، کافهها، بازارها و برنامههای اجتماعی باعث میشوند شهر تا نیمهشب زنده بماند.
اما در سیرجان،بسیاری از شهروندان معتقدند که شهر پس از ساعت ۱۰ شب به طرز محسوسی خلوت و کمتحرک میشود.
برخی جوانان میگویند کمبود فضاهای تفریحی و فرهنگی باعث شده گزینههای محدودی برای گذراندن اوقات فراغت داشته باشند.
در مقابل، برخی کسبه معتقدند کاهش حضور مردم در ساعات پایانی شب،رونق اقتصادی بسیاری از مشاغل را تحت تأثیر قرار داده است.
از سوی دیگر،گروهی از شهروندان این شرایط را ناشی از سبک زندگی صنعتی شهر میدانند؛جایی که بخش زیادی از مردم به واسطه فعالیت در معادن و صنایع، برنامه کاری فشردهای دارند و ترجیح میدهند ساعات استراحت بیشتری داشته باشند.
کارشناسان حوزه شهری معتقدند پویایی شبانه شهرها تنها به معنای افزایش مراکز تجاری نیست،بلکه ایجاد فضاهای امن، برنامههای فرهنگی، رویدادهای هنری و امکانات مناسب برای حضور خانوادهها نیز نقش مهمی در زنده نگه داشتن شهر ایفا میکند.
اکنون این سؤال مطرح است که آیا سیرجان به اندازه جمعیت و ظرفیت اقتصادی خود از امکانات تفریحی و فرهنگی شبانه برخوردار است؟
شهروندان چه انتظاری از مدیریت شهری برای افزایش نشاط اجتماعی دارند؟
و آیا میتوان سیرجان را به شهری تبدیل کرد که زندگی در آن تنها به ساعات اداری محدود نباشد؟
پاسخ به این پرسشها میتواند تصویری روشنتر از نیازهای اجتماعی شهر و انتظارات نسل جوان ارائه دهد.
سمانه سعیدی نژاد

