
با گسترش شبکههای اجتماعی، دیگر تهیه و ارسال خبر فقط در اختیار خبرنگاران نیست.
امروز هر شهروندی میتواند با تلفن همراه خود از یک اتفاق فیلم بگیرد، تصویری ثبت کند و آن را برای رسانهها بفرستد؛ ظرفیتی که باعث شده بسیاری از اتفاقات و مشکلات کمتر دیدهشده، به گوش افکار عمومی برسند.
در شهری مانند سیرجان نیز ارسال تصاویر و گزارشهای مردمی، نقش مهمی در انعکاس مشکلات شهری، حوادث و مطالبات شهروندان دارد.
گاهی یک فیلم کوتاه از یک معبر خراب یا یک مشکل محلی، توجه مسئولان و رسانهها را به موضوعی جلب میکند که شاید مدتها از نگاهها دور مانده باشد.
اما این ظرفیت یک روی دیگر هم دارد؛ انتشار تصاویر بدون بررسی، نقل شایعات، قضاوت عجولانه و نسبت دادن اتهام به افراد، میتواند بهجای اطلاعرسانی، باعث گمراهی مخاطبان و آسیب به اعتبار اشخاص شود.
باید توجه داشت که هر تصویری تمام واقعیت را نشان نمیدهد و هر خبری که در فضای مجازی دستبهدست میشود، لزوماً صحت ندارد.
حتی یک فیلم واقعی نیز ممکن است مربوط به زمان یا مکان دیگری باشد یا بخشی از ماجرا را روایت کند.
اینجاست که نقش رسانههای مسئولیتپذیر اهمیت پیدا میکند؛ رسانه باید پیش از انتشار مطالب ارسالی، تا حد امکان زمان، مکان و صحت اطلاعات را بررسی کند و میان مطالبهگری شهروندان و انتشار ادعاهای تأییدنشده تفاوت قائل شود.
شهروند خبرنگاری یک فرصت ارزشمند برای دیدهشدن مشکلات جامعه است، اما مسئولیتپذیری در انتشار خبر، بهاندازه ثبت و ارسال آن اهمیت دارد.
هدف، صرفاً سریعتر خبررسانی کردن نیست؛ هدف، درست خبررسانی کردن است.
فائزه خواجویی

