
با آغاز سال تحصیلی جدید، برخی دانشآموزان از همان روزهای نخست با حجم بالای درس،سرعت زیاد تدریس و نگرانی از عقب ماندن از برنامه درسی مواجه شدهاند؛شرایطی که بهجای ایجاد انگیزه برای یادگیری،میتواند اضطراب و سردرگمی را به آنها تحمیل کند.
برخی خانوادهها معتقدند نگرانی از تعطیلی احتمالی مدارس به دلیل شرایط جنگی،برودت هوا یا کمبود انرژی، باعث شده بعضی معلمان با شتاب بیشتری تدریس کنند تا مبادا در صورت مجازی شدن کلاسها،از برنامه عقب بمانند.
اما پرسش اینجاست:آیا میتوان به بهانه احتمال تعطیلی مدارس، کیفیت یادگیری و آرامش روانی دانشآموزان را نادیده گرفت؟
یادگیری فقط به تمام کردن کتابهای درسی نیست؛مهم این است که دانشآموز آنچه را میخواند، بفهمد و فرصت تمرین، پرسیدن و یاد گرفتن داشته باشد.
تدریس شتابزده، فشار مداوم برای انجام تکالیف و ترس از عقب ماندن،میتواند تمرکز دانشآموز را کاهش دهد و مدرسه را بهجای محیطی امن برای رشد، به منبعی از اضطراب تبدیل کند.
دانشآموزان مسئول احتمال تعطیلی مدارس یا شرایط پیشبینیناپذیر کشور نیستند که بار نگرانی از این اتفاقات را با فشار درسی بیشتر تحمل کنند.
انتظار میرود مدیران مدارس و مسئولان آموزشوپرورش،ضمن توجه به دغدغه معلمان برای اتمام برنامه درسی،بر کیفیت آموزش و سلامت روان دانشآموزان نیز نظارت جدیتری داشته باشند.
قرار نیست بچهها فقط درسها را تمام کنند؛قرار است یاد بگیرند،رشد کنند و از مسیر یادگیری جا نمانند.
فائزه خواجویی

